X
 |
 |
|
| كَهو آسِمونِ كِمبه سفارِش ........................ هر كِجه يار شُونه نَهيره وارِش |
|
شعر آرش از سیاوش کسرایی / ارسالی از سوز گلام :
داستان آرشدر زمان پادشاهی منوچهر پیشدادی، در جنگی با توران، افراسیاب سپاهیان ایران را در مازندران محاصره می کند. سرانجام منوچهر پیشنهاد صلح میدهد و تورانیان پیشنهاد آشتی را میپذیرند و قرار بر این میگذارند که کمانداری ایرانی برفراز البرزکوه تیری بیاندازد که تیر به هر کجا نشست آنجا مرز ایران و توران باشد. آرش از پهلوانان ایران داوطلب این کار میشود. به فراز دماوند میرود و تیر را پرتاب میکند. تیر از صبح تا غروب حرکت کرده و در کنار رود جیحون یا آمودریا بر درخت گردویی فرود می آید. و آنجا مرز ایران و توران میشود. پس از این تیراندازی آرش از خستگی میمیرد. آرش هستیاش را بر پای تیر میریزد؛ پیکرش پاره پاره شده و در خاک ایران پخش میشود و جانش در تیر دمیده میشود. مطابق با برخی روایت ها اسفندارمذ تیر و کمانی را به آرش داده بود و گفته بود که این تیر خیلی دور می رود ولی هر کسی که از آن استفاده کند، خواهد مرد. با این وجود آرش برای فداکاری حاضر شد که از آن تیر و کمان استفاده کند.آرش کمانگیر برف می بارد
ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
جمعه 20 بهمن1391ساعت 21:15 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
یلدای بی قرار ... / ارسالی از سوزگلام
یلدای بی قرار ... |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 28 آذر1391ساعت 7:49 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
روز مازرون
این همه روز دله کم بیِه روز مازرون / دَمبی دِمبی دسّه جم،اینتری پوزِ مازرون امبا ویمبه همه تای تِکِ په،فارسی بَلِشت / غوز انه پِتِک پِتِک بالای غوز مازرون دیگه سر بَییه ونه دورِ ، بهار همیشک / چش زَنده یخ لِلک،سرما و سوز مازرون داغ اون سرخ سه و باغ سیتی دارنه مه دل / یا که سَل بینه - و یا کوچِ اغوز مازرون جای اون انگور مل ، کیویِ که ریک نمنه / یا که بازار دکته ، گنه که موزِ مازرون حوض همه تراک تراک - بی پلی مالِ وکِ لیز / لوشه پج زَنده وَک از غصه حوض مازرون من که نشتومبه دیگه ، اشکاری گوی تَل تَلِه / نا پلنگ چمر و قِرنه یوز مازرون بل بِنایره همه جا شَرمِج و هم فارسی سِرو / امبا من یکه سِرویِ تا هنوزِ مازرون قل اعوذِ من به رب الفلقم گمبه اتی / وقتی دلتنگمه گمبه قل اعوذِ مازرون
گرونی! خسه بیمه!دَیّنِ مه واری هم بییه گرون / خامبه خدِّ بکوشم،گَل داری هم بییه گرون (گلداری:داروی مرگ موش) دیگه از داشتی،نداشتی نَوِنه گب بزوئن / اسا دَیّن،به نخر - نداشتی هم بییه گرون بال خنه نخاسمی،روجین داره، حلب به سر / اتا پچکه کرِسِ اجاری هم بییه گرون (بال خنه:بالا خانه/روجین:پنجره) گوشتِ کنه دولتی،تَشنی بونه حکومتی / کِرک مردال بئیِ درباری هم بیه گرون گوشتِ کاشم بزنه ، باکِّله رِ کِرم دکفه / آخه نون و نِمِک و گرماری هم بییه گرون (گرماری:فلفل) اتا دَسّه چنگل هم تِسِّه بیه چَنگِل خرش / ویندی چنگل خرشِ پنجزاری هم بییه گرون بی سحر تونده که لَت کَش بواشه روزه امه / اتا لاقمه رَندیِ افطاری هم بییه گرون وقتی اتا کیسه پول،قِمِتِ اتا نوسخوئه / خارِتن نا،ناخشی،نخاری هم بییه گرون (نوسخه:نسخه) چش نوینده گنه مَشتَسِّه وِرِ مرواری او / خرج دکتر خلوئه ، مِرواری هم بییه گرون (مرواری او:آب مروارید) گوش دَوسِّه!لالِ لال بَیّو،منم تیناری تن / خدِّ گوشه بیتمه ،تیناری هم بییه گرون اگه سخته دیِّنِ بمردنم مفتی نیه / کفن و دفن و قِمیتِ مزاری هم بییه گرون وعده مفت و همه خرواری و تیتاپِلی / دیگه نَمبه وعده خرواری هم بییه گرون مرِ دلداری دنه کئی پج و مِرِّ شه خانه / آخ مه سرِّ بخره ، دلداری هم بییه گرون! (مِرِّ شه خانه:مهریه اش را می خواهد) |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 18 آبان1391ساعت 15:27 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
... نمی دانم برایتان اتفاق افتاد که مسائلی تصادفی کنار هم قرار بگیرند ؟!. سالها دنبال شعر "شو سیو و گو سیو " استاد حجت الله حیدری می گشتم و آن را نمی یافتم . ... دیشب برایم مشکلی پیش آمد که تا امروز ادامه داشت و شاید هم ... ، اما اتفاقی که تصادفا با شرایط روحی ام تقارن یافت پیدا کردن شعر مورد نظر بود که تقدیمتان می کنم . شُو سیوهه ، گو سیوهه ، جان مار اینتی دهیئن ، آرزوهه جان مار ؟ مِِه دِل از غصه کهوهه جان مار روز و شو هر د ِ سیوهه جان مار این خنه خواه مست خوهه جان مار خوامبه بارم گو به گوهه جان مار شُو سیوهه ، گو سیوهه ، جان مار اینتی دهیئن ، آرزوهه جان مار ؟ یاد انه گوتی قشنگه روزگار دوندی الان چو به چو جان مار اون همه وعده ، که دائه مختاباد مره به این قرآن ، دروهه جان مار شُو سیوهه ، گو سیوهه ، جان مار اینتی دهیئن ، آرزوهه جان مار ؟
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 9 آبان1391ساعت 11:48 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
امی دترجان (دختر عمو جان) يكي از تصنيف هاي زيباي مردمان مازندران است كه ريشه در داستاني عاشقانه دارد و به خاطر آهنگ زيباي تصنيف مورد توجه قرار گرفته است. جواني در روستايي كه چوپان روز مزد گوسفندان اهالي محل بود دلداده دختر عموي خود بود و دختر عمو هم عاشق او ، وليكن پدر دختر راضي به ازدواج آندو نبود و فقر پسر يعني برادرزاده خود را غلت اين مخالفت اعلام مي كرد و لذا بين اين دو يار - عاشق و معشوق - فاصله حكم فرما بود . آندو روزها را با فراق جانسوز طي مي كردند و پسر كه به شغل چوپاني مشغول بود و در نزديكي هاي روستا گوسفندانش را به چرا مي برد با دميدن به ني خود با معشوقه اش به دلدادگي مي پرداخت و با اين رمز و راز بين آنها ادامه داشت ، تا از قضا روزي اتفاقي افتاد . . . دزدان به رمه زده بودند و قصد داشتند همه ي گله گوسفندان را ببرند كه پسر جوان از آنان خواست تا با ني خود گله را دور هم جمع كند ، دزدان پذيرفتند جوان بر بلندي مي رود و در ني خود شعر زير را دميد كه : عامي دتر جان عامي دتر جان! هاي هاي گله ره بردن - رَمه ره بردن كاوي،بُور سريري، بَخته ره بردن رمه ره بردن، همه ره بردن عامي دتر جان! گله ره بردن ، همه ره بردن *** عامي دتر جان عامي دتر جان! هاي هاي چادر به سركن مله خور كن سر و همسرون عامي پسرون همه خور كن همه خور كن *** دختر عمو متوجه مي شود و تمام اهل محل را باخبر مي كند و با آمدن آنها دزدان فراري مي شوند ، پدر دختر یعنی عموی پسر كه از اين رمز و راز و دلدادگي، و ابتكار دو جوان یعنی برادر زاده دخترش در جهت نجات گله مردم متوجه مي شود ، با ازدواج آنها موافقت مي كند و جشن عروسی مفصلی براه می افتد . . . با صداي زنده ياداحمد بختياري(آهنگ قديمي) |
|
+ نوشته شده در
جمعه 30 تیر1391ساعت 22:4 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
زخم دل را بی دلی مرهم نباشد بی دلی از زخم دل هم کم نباشد آنکه می نالد ، نمي داند كه اينجا گر نباشد زخم دل آدم نباشد . ۲۵ / ۵ / ۷۱ ساري |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 15 تیر1391ساعت 0:5 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
دلم یاد شقایق های خوب کرد هوای دشت خونین جنوب کرد از آن وقتی که یارم سوی یار رفت تبسم های لب دیگر غروب کرد ******************* آنان که در تقدیم جان شاد بودند شیرین طلبانی هچو فرهاد بودند در مسلخ عشق سر از پا نشناختند مجنون صفتانی لیلی در یاد بودند *********************** بيا باهم به دشتي گل بكاريم بياد لاله ها سنبل بكاريم شقايقهاي سرخ دشت عشق را براي ناله ي بلبل بكاريم *********************** كاش مي شد جاي سوسن لاله كاشت روي رخسار شقايق ژاله كاشت كاش مي شد درك كرد هنگامه را جاي آن مستانه خنده ناله كاشت ***************** آمدم تا در حضور يار قرباني شوم جان تقديم دارمش ، وز ديده پنهاني شوم ديشب از شوق وصال بر هم نيامد مژگان تا كه شايد اينچنين يك بار مهماني شوم ۹/۹/۱۳۷۰ ساري |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 14 تیر1391ساعت 23:46 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
صِواحی رِه نِماشون هاکِنم مِن شِه احوال رِه پریشون هاکِنِم مِن در این دِنیا دارِمبه جانِ خالی |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 6 تیر1391ساعت 0:9 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
 چکل استاد محمد علی کاظمی
چکل سروده ایست در راستای ترویج فرهنگ و آداب و رسوم بومی و محلی مازندران . چکل راز نگفته گالش ها و چوپانان جنگل های سوادکوه ی مازندران است که سنگینی آن تا همیشه بر دلها خواهد ماند . چکل را باید هم سنگ با حیدر بابای شهریار در خلوت و جلوت خود به تعمق نشست و از آن بهره برد . چکل فراوان معانی و تحلیل اجتماعی را در خود نهفته است که باید در نقد آن اساتید به هم بنشینند. چکل را با همین احساس می بایست گفت که حضرت استاد کاظمی گفت . چکل آیه خداوندیست که حضرت استاد کاظمی بسیار زیبا آن را گزید و با او به راز و نیاز پرداخت . چکل را باید خواند ، باید شنید آنهم با صدای حضرت استاد مهندس محمد علی کاظمی و لَلِه وای حضرت استاد حسینعلی طیبی. شعر چکل : دومبه چِکل تِه حال کار خوار هَسته / شاه سنگ بِن هَندا کولِک جار هَسته نَروخِر وا دارنه و دیار هَسته / گِلر پِه یخچالِ هِدار هَسته . . . . / تِه جان یال همه جا دیار هَسته سنگسر و شهمیرزاد باره کو / سیاه کو و نیزوا کو و هیکو کَمر پِشت و دِهمیون و اِنارم / گوگلی و تلاجیم و اسبه رو اَرمون تِه ریگ چشمه بچا او / تِه پائین همندی گالش گو کَتل تَش چِرک چیرک سَر شو / چَند خارِک خَسته تن ره کرده خو هر وَره کِه هارِشِن تِه جان جانه / تِه جان جان چِکل چَنده جِوانه اینوَر ویشه ، اُنور همند مرتع / فَریم تِه دامن روزی رسانِ شِروین خوانه تِه وسته قصه باره / طَوری جِه حرف سَر دَوسته باره نِواجِش بی یله گوش مَجی لا / حُسنی نارهِ هر آنچه هَسته باره تِه خوب دوندی اِما چِتی گَت بَیمی / تی سا پِه لینگ وِشنا بِتیم دَئیمی یا کَل چُو یار ، یا گوکِوه خال چیمی / از خُورد کی کار دِله گت بَیمی خالکِ گوکِ لِنسه وِنه مار / خالک وَچه ، چو جِه بیِه تیمار نِنِا سازکتین و بِوا هیمه چو / اَنده زونه اَمِه زَهله بُوره مار بی زهله وچه ره کی نزنده کار / اِرباب و کدخدا، جاندار، پاکار هَر کس راست بَی بیبو صِوی . . . / اِماره تا نِماشون وَرده بیغار پی یِردل خِشه پسر بیه مَرد / حرف اِشنا وَچه خوار و اَهل درد کَل خِشاله کِه گی کَل دَرِ شُوپه / دیگه نَدونده نوکر نَونِه مرد اِرباب و کَدخدا هِم بَینه نُوکر / وِشُون هم داشتِنه شِه جِه آقاتِر دمبا دم . . . . . . شینِه بالا / اَمه سَرمشقِ مشق همه جِه بَدتر اِما جِه عاشقی دِل باد بِداهِن / چِشمه سَر یار دُوش آفَتو هِدائن صِواحی کار نِماشو غِصهِ بار / هَمش در فِکر شیمی کی وَمبی پُول دار غَزل ره بشورم هاکنم تیمار / شِه زن بیارِم بَوم عیال وار عَروسی کِردمی با قَرض و قُوله / کاوی و بِز کُوله تا طِلا کُوله همه رِه کُوشتی آبرو نَشوئِه / دِ روزی نیه اَمه دوش دیه جُولِه بعد از بیست سال که دَهیمی قِراری/ سی فرسخ راه پیاده شیمی ساری اَمه مِزد اَندهِ نَیِه تا بَوه / رَشتی عَلیجه و قند و گَرماری قِراری و، قِراری و، قِراری / اَمه لامیزه بِن نونِ بیغاری دِ سال سربازی هم وِنه خِرشه / قِراری نونه اَمِجه کناری بنافت جه تا فریم توری دَوستن / نماشون سَر دِواره دَگر دِسِتِن کلک و پرچم ِسَر بَپِرسِتن / نُومزه بازی هاکردِن دَگردِسِتِن اَتاگَتُ همه خُوردون بی شِلوار / اَتا سِر و هَمه کِندِس ولَیک خوار اَتا خِشه و باقی صد غِصه بار / سِوار اَتا باقی بینه چار بدار مرس . . . بند و اون وَنگ زَنون / مِرس و هَلی چال و دَم زَنُون میرزا علی گوخسه و کِلوا نُون / تِلم بن صف کَشینِه کیجائون قَد بِلند دیم اِسبه چِش سیو / دِل تَپ تَپ اَتا کَچه آش و اُو مِرس کِلا وِشونه دوش پِر دو / بَتج بَتج تا سنگِده یکه دو نا وِشونه کار مَعلومه نا اِقبال / سَر و دوش جِه کشنه هیمه و خال یا گندم جار یا گرس جار یا تیل چال / یا دشت سر یا هیمه بن تیل چال اون سِفت تن ده ساله بیه غِلوال / پیله بی نون بُوشه ایمون نِخوانِه سِفره تیسا بُوشه مِهمون نِخوانه / تیم جار بَخِتن و شاه خُو بدیئن کِلُوم حِیون خوانه انسان نِخواِنِه / اما جا خواستمی که جائی بوشه فراخ نَوه اَتا کِرک کِلی بُوشِه / خَنده خِشالی قَصر سازنه بِرمِه جاونه پیت کلی بُوشه / قَهرمون داشتمی اما کشتی گیر اگر مشتی بیبو آخر خورده تیر / هَمه در بدر و سِلاب و اَسیر نادون گَت بیمی نادون بیمی پیر / چپون لَه لِه زُوئه تا دِل نَتِرکِه گالش کَلی دائه تا روز بگرده / لیلی جان و کَتولی و امیری دست به دست دانه تا بِرمِه دَگردِه / بی خود نیِه همه جا چِشمِه دارنِه زیارت سر جِه او سَر دَر ایارنِه / دئیه روز هرچه بِرمِه بِسُوتِه بَمِرده روز گِل بِن چِش جِه وارنِه / هزاران سال . . . بازهم سو. . . چِه شُوهائی مِثل مَر سیو بیه / اَتا سِتاره هم آرزو بیه نامرد وار کوشته هر جا سُو بیه / کینگِ سوگرِ سو هِم پیدا نَیه تَسبیح تیم هم اَتا شب نِما نَیه / هِوا دَم داشته اصلا وا نَیِه طِلا هِی ونگ زوئه روز پیدا نَیه / مَشروطه بِموئه بَیه اِنقلاب دِشمن فِراری و اِمارت خِراب / وِشنا نون وار و گت بیه سِلاب اِفتاب در بِموئه بند بِمو شِلاب / دِ روز راحت نکرد دعوا سَر آیته سَر تقسیم جا نِزاع دَر آیته / عوض کار برار تِفِنگ وَر آیته آباد نَیه کیمِه ره خُون سَرهایته / دِشمن درجِه بورده رُوجین جِه بِمو پالونِ دِم بِدا و زین جِه بِمو / شِره رِه دِم بِدا پُوتین جِه بِمو اَتا جیف کَم بیه خورجین جِه بِمو / برار کُوشی بَد شَره دُوندی فال پیرون با تِنِه این خار مِثال / اَتا بِنه که مال، شاخ زنَده مالِ بِنه کَسر و گالش بَد وینده مالِ / چِکل دِنیا نَه سَر دانه نَه سامُون انسان دِنیا اِمبی میرِ مبی حِیوُن / اَمه کار بدتر از پَریم قِرون اِما گِج هَستِمی وِ بَیه بَد نُوم / مِرس سی شِلِک الآن گَت بَیه بِلنِد بَینه کِلفت، اَبر جِه رَد بَیه / آن گت گت آدِمِا دیگر گَرد بَیه خِشی و ناخِشی همه درد بَینِه / اَتا روز گُوتِنه مِه جان زِنا چوسی شیه به اسب و خَر وِرزا / الآن دست اِشن اتا قُل هو والله تا بوردی چش بزنی عمر تِموم / سَر و پوست گِل بِن ماچکِل شُومِه مَردی زن وَرِنه زنا شی کِنِده / هَندا سال نَیه نُوم تِه گُومِه چِکل تِه حال خوار و مِه حال نِخاره / تِه ور آفتاب ایِنجِه وارش باره اُتول سِواری و شَق شَق دَمِتِن / دَست اِش دُشمن و اِزال بیکاره دِشمن اَتا دِ تا نیِه این دوره / از بَس گَت پیدا نیه این دوره بُم اَتُم دارنه اِرب اِشِنِه / میست و دِرُش صِوا نَیه این دوره چِکل هر وقت پلنگ اِنه تِه کَلدوش / قِرنِه کِنده صحرا ره تَرس گرنه دوش مال و مالدار جِه وَرنِه حِواس و هُوش / مِه شعر بی صِدا بَخون وِ نِه گوش گَتی نا به قَد و نا قِد و قِرنِه / گَت اون هَسِته که خُورد دَست رِه گِرنِه اگر ترس بِداهِن گتی ایارنِه / مُوزی دار گَت هَسِته موزی گلی یارنِه ته گِسفِنک کیجا قَلعه و سَر چِک / گِسِفِند چِرا بَوردن آن چِک تِک اون دَست وِرینده اُو چِک چِک / اون پُوست کِلا بُورد شاپو بِموُئِه اُون لَمچوخا بُورده پالتو بِموئِه / چِرم شِره بُورده شِبر و بِموئِه جان چُپُق بُورده اِشنو بِموئِه / گالش چَپون قِد کمتر بَیه لله آهنی کتر بَیه / نُوکلِز و لاک هم چُوجِه بَیه پِلاستیک همه جِه سر تِر بیه / مکتب شُوها گت بیه و با سواد مِنم، فراوان و دَلیل داد و بیداد / وقتی وَچِه پیِر جِه گیرنِه ایراد آخوند احمد ره دیگه کی کِنده یاد / آخوند احمد رِه خامبه یاد ها کِنم فاتحه جِه وِرِه دِلشاد ها کِنم / چِکل وِستِه مِن چَندهِ بَسروئِم سَر و دِل رِه چَندهِ ناخُن بَکُوئِم / دل دیم رِه چَنِده دندون بَجُوئِم تِک ره میم هاکِنم و لال بَوئِم / چِکل اون سالها بُورده و دیگه نِنِه او که پیشی شُونه پِشت نَشُنِه / اگر چِه پیروُن دِل خَلِه وِنه همه حُسنی بَیِه دِل رِه خِش اِنِه / خَتنه کردن گوسفند کُشون و شِواش کت بین با کِلوا نُون و دِو آش / زِمستُون گرس شِله و تِرشی آش دهم روز پِلا بِن گِسفِند لاش / مُحرم بِمو بُو رَخت کِردِنه عَلم بِرنجی بُوق جِه مِردِم رِه کِرِدِنِه جَم / کِت کِته بینِه صَفِدر عموی جمع سیو کِتری جِه چائی کِردنِه دَم / هَرکه مِزدیر بیبو دُوش گیته علم آقا سِلام شیمی تا تَپوک دَم / شاه سلام و آقا سلام گُوتِمِی سِلام دامی عَلم سَر بیِه خَم / سید اسماعیل حسین حسین خُوندسته زیارت سر دَستِه اَتی مُوندسِتهِ / فاتحه رِه سَید میرعِماد خُوندسِته عربی رِه وِ چَنده خوار دونِستِه / پیر مردها تَکیه دِله سِه به چار یا صحبت کدخِدا یا میرشِکار / اَتی چپق اَتی کشینِه سیگار میرزا عیسی گپ زوئِه چَندهِ خوارخوار / کِت کِته سینه زوُنِه سَقا نِپار اُون کِه سینه صدا هِدا بو خوار خوار / جلو دَیه باقی رِه زُوئِه کِنار خنده رِه قِرد دامی دل نِوه کَتار / قَتلِ شو صبح صادق وا نَوهِ اَندهِ گوتِمی تا صبح وا بَوهِ / صِواحی نُون و شیر دانِه اِمارِه بَئِیتِه گلی رِه دوا بَوه / عروسی و عزایی فَرق نَکردِهِ دِ سه روز تن اگر راحت ها کِرده / حِنا بَندون بیه عاشورایِ شُو باتی هر روز امه تن کار ها کرده / امروز جمعه فِردا شَنبه نِداشتِه وَرف وارش یخ و دَمِه نِداشتِه / مالداری با زراعت جان هِشته اتا شُو اَمه سَر سَرین نِهِشتِه / عروسی روز سِرنا دایرهِ دَمبِک لوتی گیته دارون چرخ زوئه پشتک / نواب خاله . . . مَجمِه وِنه تِک شاه وزیر کا جِم وَچون خِردِنِه کِتِک / میوه روش بِموبُو اما گیتِمی پَر هِی دعوی کِردمی مارهِ سَر و وَر / قِیمت دُونه و میوه بِرابر مارون دونه دانِه میوه دوش سَر / میوه ره گاز زُومی با فِنی زِک اَتی پیله اَتی دست و اَتا تِک / بی مار گس . . . چِش پِر اَسری وچون شِه نیم خِرد رِه دانِه وِنه تِک / چِکل ته دل سَر چند تا ستاره اسپهبد مَرزبان تِه یادگاره / وِنه حرف سخن دِنیا رِه مَشتِه بَنوشتِن و بِهِشتِن چنده خواره / آدم یک روز اِنه یک روز هم شُونِه میان این دِ روز چند تا مِقومِه / مِقوم وِرگ و . . . گِوسفِند گو مِقوم آدم هم در گپ گوته / اگر گِم بوئهین گِم خِدائی میون نُوم مگم نینه جِدائی / روات پل خراب از کار دنیا همیشه زِندوئه شیخ بهائی / جانِ چِکِل تِه زا زِکا جِگردار شیر نرو پلنگ سون و تفنگ دار / ازین بَد هم ماروُن جِه تِه مَرد بیار مَرد خوامی مَرد جِه دنیا پایدار / دُمبه چکل طالب تِره یاد اِنه تِه جان گوش هَندا وِنِه داد اِنه / وِنه زاری بلبل رِه فِریاد اِنه بَعد طالب کی چِکِل جِه شاد اِنه / اون سَر جِری طالب طالب خوندنه وشِه دِل طالب یاد موندِنه / شِه سرنِوشت رِه وِنه جُور بَدیئن خوار خوار هارشی طالب رِه هم مُوندنِه / چِکِل وقتی ته تن کَل بِز لُو شُونِه تِه پَهن سینه جِه اِشکارگُو شُونِه / بهار اِنه و تِه تَن عطر و بو شُونِه عسل ماز شَهدسِته از کندو شُونِه / سِلِک تِه دامن دِله خُو شُونِه چَپون لَلِه زنده و غم فِرو شُونِه / گالش گو دُوشنه شیر اَفتُو شُونِه گوِ شیر دِله کُولِک بُو شُونِه / گوکِ پِه چو خِزنه بِرمِه خُو شُونِه مِختباد پیر وُنه چِشِ سُو شُونِه / چَتِر بَزِه عاروس رَخت اُو شُونِه دوماد تور کِله دُوش چِکِ لُو شُونِه / تِلم خُونِش اِنه ماست جِه دُو شُونِهمُنتظِر وَچِه خَستِه خُو شُونِه / ابر دل گیرنِه وِنِجِه او شُونِه کوه رِه وَرف پُوشِنِه صحرا خُوشُونِه / ... مِره یاد بیار وُ مِه شِعر رِه یاد دار / که از من نُوم تِه بَیه وا جار الآن هسته بهار پنجاه و چار / تِه در قاف و مِن اینِجِه میُون غار که دشت شیر نَر بَیئه بیکار / اِشکم مِزدی وَچون وِستِه کِمِبه کار رَفِقُون همه شُون هَستِنِه سِوار / جِواب سِلام رِه نَدنِه خوار خوار. تایپ شعر : بنت الهدای ایران منش / اسفند 1390 دوست خوبم در صورت انجام کپی حداقل منبع را ذکر کن
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 12 اسفند1390ساعت 8:13 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
گفت: نماز كردی ؟ گفت: آري . گفت: آه !يكي گفت: نمازِ تمام عمرم به تو دهم آن آه را به من ده ! ( شمس تبریزی )
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 27 بهمن1390ساعت 21:45 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
عکس از / ایران منش زمستان سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت ((((( اخوان ثالث )))) |
|
+ نوشته شده در
جمعه 14 بهمن1390ساعت 22:38 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
محمد فرخي يزدي متولد 1268 در یزد از شاعران آزاديخواه عصر مشروطه است كه حكومت پهلوي به گناه شعري كه او در ستايش آزادي سروده بود دهانش دوخت و به زندانش افكند و سرانجام سال 1318 در زندان با تزريق آمپول هوا به قتل رسيد. غزل از برای آزادی آن زمان كه بنهادم سر به پای آزادی |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 11 بهمن1390ساعت 10:49 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
- باز گشت دلم دیگر هوای یارندارد به کارهیچکس هم کار ندارد سلامی را دیگر پاسخ نگوید نگاهش وعده دیدار ندارد به کنجی می خزد همچون کر و لال ز عشق و عاشقی گفتار ندارد و گر لیلی نشیند بر سر راه سر و پا گم ، چو مجنون وار ندارد ز بس طاق دل یاران فرو ریخت حدودی جز رود بر دار ندارد گسست پود محبت را زدنیا نشان از یار خود یک تار ندارد هنوز گامی نزد فهمید در این ره امیدی جز به مهر یار ندارد ۱۳۷۰/۱/۲۳سوادکوه زیرآب/ ایران منش
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 25 دی1390ساعت 23:19 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
منظومه اساس ۲ /شعر از قاسمعلی ایران منش / پاییز ۱۳۹۰
۲/ سیو اَبر: نِماشونا ، هِوا رِه ، میها بَیته سیو اَبر ، "اساس ۱ِ" سَر ، جا بَیته "نَفتِه۲" ي کول سر رِه ، اَلب بَزوئه گِمونم اَتا وِره ، کَلِب بَزوئه "گَت سی۳"،این چَک و اُون چَک،هاکِرده "خُرده سی۴" ، هِمسایه جا شَک ، هاکِرده "سی تِک۵"،"عاروس ماه۶" رِه،چِشمِک بَزوئه "تَپه۷" ، بَلِرزِسسته ، تیرِک بَزوئه میها ، "چاردره۸" جا ، بالا بیمو "کِنس کاج ۹ِ" ، قدِ ، اِندا بیمو ناگِمون ، "سَگ بَکوشتِک۱۰" ، جَخت بیارده "لَپِر۱۱" ، اِشنافه ره ، بی وَقت بیارده شِلاب بیته ، چاچکیلِه ره ، بَشِستِه مِه دل ، شِه سِفره ی غمه ِ ، دَوسته خِشال بیه ، باته غمهِ ، او دِمبه وِنه همراه ، اَتی چِشه ، سو دِمبه تِموم دل گبی ره ، دِمبه باد ره تِموم چِش اسری ره ، شِلاب ره اِسا مِه دل ِ غم ، بیه جم و جور اَتی ره یِر هدائه ، اَتی رِه یور اَتی ره ، دَمکشه ، هِدا هوا ره اَتی ره ، قِرت هِدائه ، تا دِباره *** قابل توجه : الف- نوشته هاي داخل گيومه " " نام مناطق روستاي اساس است كه براي اهالي اساس تعريف شده و بشرح ذيل مي باشد . (۱- "اساس ۱ِ"روستاي اساس در ۷ كيلومتري پل سفيد در شهرستان سوادكوه . ۲-"نَفتِه۲" قله جنگلي در قسمت جنوبي اساس . ۳-"گَت سی۳" بلندي اي كه روستاي اساس پشت آن واقع شده است. ۴- "خُرده سی۴" ، هِمسایه گت سي ۵- "سی تِک۵"، راهي در قسمت شمالي روستا كه به جنگل ختم ميشود . ۶- "عاروس ماه۶" منطقه جنگلي روبروي سي تك و كناره روستا كه به جنگل ختم مي شود . ۷- "تَپه۷" ، تپه اي پشت روستاي اساس. ۸- ، "چاردره۸" دره اي در قسمت غربي روستاي اساس. ۹- "کِنس کاج ۹ِ" ،اول محل از جاده اصلي از پل سفيد . ۱۰"سَگ بَکوشتِک۱۰" آخر محل بسمت رودخانه تلار . ۱۱- "لَپِر۱۱" دشت بزرگ و وسيع در قسمت غربي روستاه . ب- اين منظومه در ۱۰ قسمت مي باشد كه انشاالله به ترتيب در پست هاي بعدي قرار خواهد گرفت . ج- قابل ذكر است اينجانب از پيشنهادات جهت اصلاح منظومه اساس استقبال مي كنم . ادامه دارد . . . |
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 7 آبان1390ساعت 11:50 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
پر دنه / علي حسن نژاد پَرْدِنِهْ سَنْگا، چِلا چُورِه تِه چِشْ خُونْدِنِه مِه نَديِه خُورِه تِه چِشْ مِنْ كِهْ تِهْ مَسْتِ چِشِ دِچارِمِهْ اَتّانا، هِزارْ هِزارْهِزارِمِهْ مِنْ كِهْ شِه سايه ي جا، فِراريْمِه تِهْ چِشا، دَسْتا، دِلِ قِراريْمِه چارْ هِنيْشِهْ تِه پَلي چِهِلْ وونِه سِفْتِ سَنْگْ تِهْ بُوجِهْ زِنْدِه دِلْ وونِه خامْبهْ كِهْ سَرْدِ هِوارِه تَشْ هادي مِهْ تَنِ زَرْدِ قِوارِه تَشْ هادي خامْبِهْ تِهْ مَسْتِ صِدارِه دَپُوشِمْ تِهْ تَنِ سُوزِقِوارِه دَپُوشِمْ غِرْصِه رِهْ چُو بَزوئِن مِرِهْ وِنِهْ دِل ْبهْ دِرْيوبَزوئِنْ مِرِهْ وِنِهْ خاكا ،سَنْگا ،چِلاچُويه دَسْ اَسْيْر خِدْرِه پِرْزُو بَزوئِنْ مِرِهْ وِنِهْ مِنْ نِخامْبِهْ چِلْچلارِهْ پرْبُوجِنْ اوْجيآ،بچابچارِهْ سَرْ بُوجِنْ مِنْ نتومْبِهْ سَرْسَريشابْ بَزِنِمْ تُورّهْ بَيْرِمْ،اِفْرارِهْ لابْ بَزِنِمْ خامْبِهْ كِهْ سَنْگا شْيشِه رَفِقْ بُوئِنْ تُور ا اِفْرايه ريْشِه رَفِقْ بُوئِنْ مِنْ نِخامْبِهْ مِهْ چايي شْيرينْ بُوئِه اينْ وَرْ اونْ وَرْ كِراتِ پَرچين بوئه خامْبِه كِه مِرْدِمِ نُونْ خِرِشْ دارِه لابْ بَزِه خِشْكِ زَمينْ وارِشْ دارِه خامْبِه شَو روزِ گَلي رِه نَجوئِه دَسْ نَشِسْ تازِه هَلي رِه نَجوئِه مِنْزِلِ اَشْنيْكا گَلْ كِجاييْنِه اينْ هَمِه گَتْ گَتِ للْ كِجاييْنِه اَمِهْ تيمْ جارْ چِه هَمِشْ وَكْ كَفِنِه كِرْكا سيْكايِه كِلي كَكْ كَفِنِهْ خامْبي بيصْدا بَووشيْمْ ، نِلِنِّه وِلّا هَيْرا هَيْرا بَووشيْمْ، نِلِنِّه وِلّا اينْجِه اونْجِه كيْلُومي، كِنِسِّه بَوِّمْ خامْبي دِرْيا بَووشيْمْ، نِلِنِّه وِلّا اينْ هَمِه مَرْدِمِ بي پِلا كَچِه اينْ هَمِه بِرْمِه ي مارونا وَچِه اينْ طَرِفْ صِدا صِدايه لُو بَئيْتْ اونْ طَرِفْ بَمِردِ گَنْدآ،بُو بَئيْتْ اينْتي سازِ پِشْتي كِه سما نَنِه گُومْ بَئي كِلي جِه كِه دَرْ وا نَنِه اينْ گَتِ خِرابه هيچْ كَسْ دَنييِه خِدا هَمْ مَرْدِمِ وْنگْ رَسْ دَنييِه صَحْرا-آ دَشْتا،دَمِنْ بَمِرْدوئِه اينْ هِوارِه دِلْ نَونْ بَمِرْدوئِه دِلْ مِهْ خِشْكِ هِسْتِكارِهْ مُونْدِنِه بي كَساكارِ نِشارِهْ مُونْدِنِه غِرْصِه آ، دَرْدا،غَما،بَپيسِّ تَنْ اينْ هَمِه خَنْجِرا، اَتّا ميسِّ تَنْ شِهْ چِشْ دِلِه پِناهْ هادِهْ مِرِه سييو شُو دَكِتْمِهْ راهْ هادِهْ مِرِهْ تابِهْ كِي خِرابِه مِنْزِلْ تاريْكي وا هاكِنْ خِنِهْ رِه راه هادِه مِرِه اينْ دُومْبه كِهْ مِهْ جا دورِهْ تِهْ چِشْ اِشْنُونِه مِهْ برْمِهْ بُوره تِهْ چِشْ اينْتي كِهْ تَهَيِّه بَيْتِه سييو شُو دَكِّلامْ نَوِنِه مارْ بُورِه تِه چِشْ |
|
+ نوشته شده در
جمعه 6 آبان1390ساعت 21:39 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
عَمَو من اينْ بازارِ متامِه/
|
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 11 مهر1390ساعت 21:33 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 11 مهر1390ساعت 21:28 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
مازرون / کیوس گوران
بیستا بیستا گمبه شرح شه ناخشی نا که دس مه رسنه تا به بریم نا که من قابل هر مجلسمه من که اینجه درمه بومبه سنگروش زنه کپل من و مه مشق و مداد خاننه تجلیل هاکنن مه برمه ره؟! خانّه ملهم بهلن مه دل زخم نا برار، نا مه خاخر، نا مه وچه هاده این آدم اهل افترا مگه ناتی که شونی راه علی؟ پس چه کننی دم به دم مه ره تری؟! چنده تهمت، چنده کتره، چنده فاش من اسیر بفرهی بهارمه نا پسرجان، نا دتر، نا مه خاخر تا که تک میم بزوئه هسسه بدود من نخامبه مه ره تقدیر هاکنین راه دوسسه تا مه کندای پلی ته اگه راسّ گنی تلی ره بی تا که در به مه صدا بلبل وار
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 28 خرداد1390ساعت 23:3 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
دو بيتي های کیجا جان
..................... بورم يزد و ته وِ يزدي بيارم ته وسّه مخمل عالي بيارم کاري نکن ته سر وسني بيارم ته ململ چش ره عصري بيارم ته بوردن بوردن آ مه هارش هارش قشنگ کيجا جان دنبال ره هارش کهو آسمون ره کمبه سفارش هرکجه یار شونه نئیره وارش سر تپه نماز کند کيجا جان کمر ره دلا راس کند کيجا جان خدا جه التماس کند کيجا جان مه ره شِه ور دراز کند کيجاجان اونجه ته اسّايي مه روبروئه ته تن کت و شلوار رنگ کهوئه اگر دونم اين عاشقي دروئه يک مثقال ترياک اين جان گروهه دشمنون بيتنه دور اماره الهي دشمن دل بووئه پاره من آ ته عاشقي ندارنه چاره اگر مه ره خواني شب تار برو ندارني وسيله با قطار برو اگر دشمن بهيته سر راه ره هاکن ميون برو آب درياره برو تا گندم يک دانه بويم برو تا او رودخانه بويم همين که شو بيّه دستي به گردن که روز روشن بيه بيگانه بويم سرم درد بهيته تا حد گردن اجل برسيه ونه بمردن اجل ماره نکوش ما نوجوانيم گل نشکفته ي مازندرانيم ساري سور دار چند چلّه دارنه دِتا بلبل ونه سر ناله دارنه يکي بلبل که داغ وچه دارنه يکي بلبل عاشق گم کرده دارنه اتاق چار دری پرده به پرده من و تو هنيشيم هرده به هرده انده هنيشيم تا آفتاب دگرده تموم دشمونون دل بترکه ته درد گل من درد يارم ته درد گل بنال شش ماه و شش روز من درد يار بنالم هر شب و روز اِسپه پيرهن نکن ته تن دياره يواش يواش برو مه مار بيداره يواش يواش برو انجيل سايه نا مه مار بشناسه نا مه همسايه هراز او بموهه پل ره بورده من و مه دلبر دل ره بورده رفقون جمع بوين پل ره بسازين من و مه دلبر دل ره بسازين بلندِ قد دارنه بلندِ بازو بلند دَروِن سر گيرنه وضو من آ ته هنيشيم زانو به زانو ته دل درد دره آ مه دل آرزو کيجاي سره پيش دار دارنه هلي دِتا طِلا درِنه گِنه اميري الهي طلا آ نيره ته گلي مگر ته دل دره درد عاشقي شباي زمستون دارمه انتظار نيشتمه نال سر ندارمه قرار ته ره قسم دمبه جان ته برار مه دل نشکن آ برو مه کنار از ديدن ته بي نصيب هاکرده مه ره دور از منه طبيب هاکرده کهنه دشمن ره مه رقيب هاکرده نيشتبيِمه شه سِره من زومه ناله بِلبل خَوِر بياده نوبِهاره درد عاشقي دارمه نوونه چاره مست بلبل ته ناله بلاره دل من تنگ بيّه نوونه پاره دِشمِنون شماره هاکنم چه کار نينگنين جدايي من و منه يار ته گوش گشواره آ گردن تِمِني کيجا بوته ريکا اَمه سِره نِني اِسا که من اِمبه شوني خِسِني معلوم بيه کيجا مه ره نخواني خدايا سر هدايي سامون هاده خدايا درد هدايي درمون هاده ته جه من نخواسمه مال و ثروت جان خدا مه ره هم زبون هاده چند من هاکنم ستاره شمار شيشک و ترازي همه شونّه مار آخر بمو مه قشنگ يار
ارباب در اِنه زارع گيرنه شه لِفاره قربون بهووم قدرت خداره زارع بزوهه ارباب په کِفاره کيجاي نالِ بِن تو دکشم تو انده تو بخِرم نالّ بورم لو مار گنه چچيه دتِر گنه گو بيچاره دِتِرا چو بَخرده چو مه گوشت ره بِورين دهات بروشين مه گوشت ره بورين دهات به دهات همه ره کم هادين مه يارره زياد کيجا وِنه آدم مله دوو صِواحي نماشون راه کوچه دوو چِش وه ره بوينه دل تازه بوو همان قول که هدامه ته ره ورمه همان قول هدامه ديروز نماشون کدوم کافر ته ره کرده پشيمون |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 28 اردیبهشت1390ساعت 23:34 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
بهار مازرون ای دپیته عطر مه مازندرون سرخ گل دل ره غش ایارنه نوای بلبلون مس دل سبز شال وندنه تسکا شه کمر افرای پیش تتی کاک سلوم شونه خشک چنار چو و چل از صفارود تا هراز و تجن روشن او او چه اویی کننهو شربته شربت عسل ونوشه گیرنه بهار بک و بو دل دنشه سرپیش سرخ انار وندنه سرره سرخ جل تفت کلاک زمسون خر و خش بورده پئی خرد چله غلطه بییه اسا پنمه شل تو تراک ورف روز توم بونه افتاب کشه تش انگشت شونه مارسیو بونه سرخ کتل دس وندمه حنا کمه شه تن اسپه جمه شومبه تا رنگ بکنم عیدی بن مرغنه کل هشته ازال منه جور ورزا همن اورگ بزه رسنه نوبت ورز و واردنی کسو کمل بنشا المه شه دشته کوچ بار سمت اوریم که اگر در بجومندم کفنه اسببه سپل مازرون سفره پر برکتی و پر بک و بو آرزو کممه تره باقی بداره ته عمل |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 15 اردیبهشت1390ساعت 21:24 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
سوت خوانی هوژبر سلطون :
گلون بَمیره گلون بَمیره رشید خان سلطونه گلون بمیره ته سر سرگردونا گلون بمیره (سر تو سرگردان است) دل دریای خونا گلون بمیره الهی بمِردبون نسابتون تفنگ (الهی میمردن که تفنگ نمی ساختن ) اسا که دنیه رشید پهلونگ (حالا که آوای رشید نیست) لاله گم بووشه (لاله ها گم شوند) نخونن صحرای تیکا و تیرنگ (توکا و تیرنگهای صحرا آواز نخوانند) الهی بترکه دل کوه و سنگ ( الهی بترکد دل کوه و سن ) ته جلفون بخره همه خون رنگ (زلف یکسر خونرنگ شود) چند مهربونا گلون بمیره یار مردمونا گلون بمیره ته مست چشه ره (در چشم مست تو) افتاب داشته سره (آفتاب خانه دارد) قشنگه ته نوما گلون بمیره (نام تو زیباستگلون بمیره ) باغ باغبونا گلون بمیره ( باغبان ِ باغ و گلون بمیره ) ادامه دارد ..... |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 12 اردیبهشت1390ساعت 23:42 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
عاروس ماه 16- منظومه اساس 4/ گالشی شعر از قاسمعلی ایران منش عاروس ماه 15- منظومه اساس 2/ سیو ابر اساس شعر از قاسمعلي ايران منش
عاروس ماه ۱۴-بزه حرف شعر از علی حسن نژاد
عاروس ماه ۱۳-عمو من این بازار متامه شعر از علی حسن نژاد
عاروس ماه ۱۲ -ائی دپیته عطرمه مازندرون شعر از شاعر بزرگوار : «کیوس گوران سوادکوهی
عاروس ماه ۱۱-دو بیتی های مازندرانی شاعر نا معلوم
عاروس ماه ۱۰- دو بیتی های کیجا جان شاعر نا معلوم
عاروس ماه ۹- مازرون از استاد کیوس گوران
عاروس ماه ۸ - شعر چو اسب سوار از استا حجت الله حیدری
عاروس ماه ۷ -هوژبر سلطون سیف الله خان گویش اهالی از زبان خواهر ایشان بنام " گلون "
عاروس ماه ۶ - هوژبر سلطون رشید خان سلطون گویش اهالی از زبان خواهر ایشان بنام " گلون "
عاروس ماه ۵ - ته گره ته امشو برو شاعر زنده یاد نورمحمد طالبی
عاروس ماه ۴ - هوشته مره پلای سر / شاعر استاد حجت الله حیدری لفوری
عاروس ماه ۳ - طالبا / شاعر نا معلوم
عاروس ماه ۲ - چکل / شاعر مهندس سید محمد علی کاظمی سنگدهی ( شروین )
عاروس ماه ۱ - شونیشت / شاعر قاسمعلی ایران منش ( ... )
|
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 30 فروردین1390ساعت 22:41 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
|||||||||
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 30 فروردین1390ساعت 21:8 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
انّه دار وارش هدامه شه گيلاره
دارِ چلا چو بَورده مه قـواره تازه بورده شيرْ دَكِفه مِه پلاره خور بيمو، ورگ بزوته گيلاره نماشونِ سرا مه ونگه ونگه چار بيدار درشونه صداي زنگه كمين چار بيدارّ، برار بئيرم دمـبـدم خـورِ شه يــار بئـيـرم خجيره كيجا، هيّا هيا شومي كو
عاروس و داماد شينهحِجلِه خِنِه
خنه يِ قصه ره هر سرهِ سرِه
پرچيم شِخ آسمونِ تو كه
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 28 فروردین1390ساعت 23:48 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
جناب علی آقای کاظمی ، درد دلت را خواندم ، بیادم آمد کاش در جلسه یادی از " مسکلا و افتو " می کردی تا هم محلی های محترم اندکی یاد رنج گذشته می افتادند .
" چشمه سر " هم خیلی مظلوم واقع شد چون روزگاری خیلی برو بیا داشت اما حالا انواع و اقسام لوله های فلزی و پلیکا و پلی اتیلن و ... دور و برش را گرفته است . و خالی از یاران قدیمی اش شده است و نیز مكان رنجش خاطر هم می گردد ، که انشا الله با سعه صدر همه ختم به خیر می شود و من به این امر یقین دارم . این اندک را برای خاطر دل شما و وقدردانی از زحمات شما و دیگر دوستان و نیز یاد خاطرات گذشته نوشته ام تا باب حل مشکلات گردد ، که می گردد. البته واقعا یاد " مسکلا و افتو " بخیر ، حداقل اینکه باعث صله رحم روزانه زنان و یاران می شد ، و بقول مهندس کاظمی شاعر منظومه چکل : اماجه عاشقی دل باد هدائن "چشمه سر" یار دوش " افتو " هدائن هولایتی یار چشه خش هدائن دستمال بئیتنا آینه هدائن |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 21 دی1389ساعت 9:10 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
محمد علی کاظمی سنگدهی ( شروین ) یا " چکل " استاد محمد علی کاظمی متخلص به « شروین » بیستم اردی بهشت سال 1330 در روستای سنگ ده متولد شد و در سال 1354 موفق به دریافت فوق لیسانس مهندسی برق از دانشکده فنی تبریز گردید. او با توجه به تخصص در سمت های مختلف حتی وقتی که در موقعیت های اداری و سازمانی فعالیت داشت، هرگز از نوشتن و سرودن غافل نشد. وی آثاری زیادی را مکتوب نموده است که بصورت تیتروار می توان موارد ذیل را نام برد : موریانه ها از درون می تراشند – سال 1368 - سال های تبعید در خانه 63 تا 72 ( خاطره نویسی) - ذوالفقار کربلا- سال 1373 او در سال 64-65 هم کار تحقیقاتی در مورد مسائل فوق طبیعت و متافیزیک را در 800 صفحه تحت عنوان « عالم دوم » به نگارش در آورده است. دو کتاب معروف وی « دائره المعارف سادات » و « نخبگان میانه هرم » است که بیش از یک دهه نگارش آن به طول انجامید. در سال 54 حماسه منظوم « چکل» را سرود و آنقدر بر جامعه مازندرانی و اهالی هنر تاثیر گذاشت که بسیاری استاد را با نام « چکل » می شناسند . در سال 55 « تاریخ منظوم مازندران » ( در قالب مثنوی حماسی و هم وزن عروضی شاهنامه ) و کتاب طنز "ایمان بیاوریم به طبیبان عصر خویش " را سروده است. آدم ها در زمستان ، آیینه های شکسته و ... بسیاری آثار دیگر که در این مجال اندک نمی گنجد. استاد کاظمی از محضر بزرگان زیادی چون آیت الله طالقانی ، شهید مطهری، دکتر شریعتی ، آیت الله مکارم شیرازی و آیت الله حسن زاده آملی نیز برخوردار بوده است و در مقطعی از مبارزات سیاسی همان دوران مجبور به گوشه گیری و انزوا شد. مصاحبت با شاعران بزرگی چون احمد شاملو ، فروغ فرخزاد، مهدی اخوان ثالث و محمد حسین شهریار و دکتر قدسی و تجربیاتی که از این رهگذر دست یافت، موجب انگیزه ها ی تازه ای در سروده های جدید استاد گردید. جدای از همه اشعار و نوشتار او هر گز به نقد دیگران همتی نداشت و در این رابطه هرگاه از او سوال شد گفت : هرگاه عیبی را در دیگری دیدم باید اول به اصلاح خود بپردازم و این خود مستلزم پروسه ای است....!! علیرغم ارزش های ادبی و علمی و جوهره تحقیقی آثار استاد کاظمی باید گفت : مازندرانی ها نوستالژی خاصی در هم گرایی با مجموعه حماسی و ماندگار « چکل » دارند اگرچه می دانم و می دانید که به این مجموعه آنطور که باید و شایسته آن بود بها داده نشد ، اما نمی توان از تاثیر ژرف و خاص آن بر زندگی روزمره مردم ما غافل بود . اشعار چکل از سویی دریافت از اجزاء زندگی مرد و زن مازندرانی است از سوی دیگر خوانندگانش را به اصلی باز می گرداند که گوهر انسانیت انسان در آن جلوه می کند. شعر امروز با گذر از دالان های پرپیچ و خم تئوری ها و نظریه های گوناگون راهش را یافته است و خوب می داند این مسیر باید از دل زندگی ِ مردان و زنان پر تلاش ایران همراه با غم و شادی ، جنگ و عشق ،معنویت و پایداری ، تفرد و زیبایی شناختی ، سیال و جسورانه به افق های والای تفکر و هنر متعهد و بالنده دست یابد ! جایی که شتاب و سرعتِ تغییرات، باعث شد تا بحران هویت و اندیشه گی را مثل سایه ای تاریک مشاهده کند اما به خوبی درک کرده است که شعر، این دوره پر اضطراب را به سلامت پشت سر می گذارد. در زندگی روستاییان مازندران در همه دوره های تاریخی زنان نه تنها در خانه بلکه در محل کار و زندگی و مهم تر از آن در مبارزات سخت نیز دوشادوش مردان خود بوده اند و این را می توان در آثار استاد کاظمی با همه سوز و درد اما غرور و افتخار درک کرد : آثار و آواهای چکل بعد از مدتی رکود و سکوت یکبار دیگر در این چند سال اخیر بر سر زبان ها افتاد و دیده می شود که با رویکرد تازه ای به آن رجوع می شود در محافل شعری و کارگاه های جوانان نیز توجهی خاص به آثار استاد شده و در پایان کارگاه های سال 88 شعر ساری نشست نکوداشتی نیز برای این بزرگ مرد شعر مازندران برگزار شد شعر چکل : دومبه چکل ته حال و کار خار هسته شاه سنگ بن هندا کولک جار هسته گلرد پن یخچال هدار هسته ته جــان یال همه جا دیار هسته سنگسر و شهمیرزاد و باریکـو سیا کوه و نزوا کو تا به هیکو کمر پشت و ده میون و انارم گوگلی و تلاجیم و اسپی رو هر ور که هارشن ته جان جانه ته جان جان چکل چنده جوان این ور ویشه اون ور همند و مرتع فریم ته دامن روزی رسانه ارمون ته رگ چشمه ی بچا او ته پایین همندی گالشــگو کتل تش چرک چریک سر شو چنده خوبش خسته تنه کنده خو شروین خوانه ته وسته قصه باره تَوری جه حـرف سر دوسته باره نواجش بیهله گوش مجی لا هوسنی نائوره هر اونچه هسته باره ته خوب دوندی اما چتی گت بیمی وشنا بتیم تیسابلینگ دئیمی یا کلچویار یا گوگسته واش چیمی از خوردبکی کار دله دئیمی خالک گوگ که لسنه ونه مار خالک وچه چوجه بیه تیمار ننا سازکتینا ببا هیمه چو انده زونه امه زهله بوره مار بی زهله وچه ره کی نزنده کار اربابا کدخدا ژاندارا پاکار هرکه راست بئیبو سوی جمنده اماره تا نماشون ورده بی گار پیئره دل خشه پسر بیه مرد حرف اشنا وچه آ خار و اهل درد کل خشاله که گی کل دره شوپه دیگه ندونده نوکر نونه مرد قراریا قراریا قراری امه لامیز بن نون بی گاری دسال سربازی هم ونه خرشه قراری نونه امجه کناری اماجه عاشقی دل باد هدائن چشمه سر یار دوش افتو هدائن هولایتی یار چشه خش هدائن دستمال بئیتنا آینه هدائن بنافت جه تا پریم توری دوستن نماشون سر دواره دگرستن نصف شو پرچیم و لوش ببپرستن نومزه بازی هاکردن دگرستن سوی کارو نماشون قرصه ی بار همش در فکر شیمی که ومبی پولدار غزل بشوریم هاکنیم تیمار شه زنه بیاریم بویم ایال وار چکل ته دل سر چنتا ستاره اسپهبد مرزبون ته یادگاره ونه حرف و سخن دنیاره مشته بنویشتن بهشتن چنده خواره آدم یک روز انه یک روزهم شونه میون این دروز چنتا مقومه مقوم ورگ و مرو گسفن و گو مقوم آدم هم در گپ و گومه اگر گوم بهلم گوم خدایی میون نوم و گوم نئیرم جدایی روات و پل خراب از کار دنیا همیشه زندو ء شیخ بهایی چكل دنيا نا سردارنا نا سامون انسون دنيا امبي ميرمبي حيون امه كار بدتر از فريم قرون اما گجمي آ وه بئيه بدنوم مرس سي شل الان گت بئينه كلفت و بلند ابرجه رد بئينه قديم آدما هم گرد بئينه خشي بوردآ اساشه درد بئينه اتا روز گوتنه اينتا مه بندا قد زونه گوتنه مه جانه زنا چوسي شيه به اسب و خرو ورزا الان دستشه اتا قول هو والله تا بوري چش بزني عمر تمومه سرو پوست گل بن موچكله شومه مردي زن ورنه آ زنا شي كنده هندا سال نئيه نوم ته گومه ميوه روش كه امو اما گيتمي پر هي قه قي كردمي ماره سرو ور قيمت ميوه و دونه برابر مارون دونه دانا ميوه دوش سر ميوه ره گاز زومي بافني زك اتي پيله اتي دستا اتا تك بي مار گس اينگوآ چش پر اسري وچون شه نيم خرده دانه ونه تك . . . ادامه دارد
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 10 خرداد1389ساعت 10:58 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
سر آغاز بشنو ازنی چون حکایـــت میــکند از جــــداییها شکــایت میـــــکند کـــز نیســـتان تـــا مرا ببـــــریده اند وز نفــیرم مـــرد و زن نالیـــده انــد سینه خواهـم شرحه شرحه از فــــراق تـــا بگـــویم شــرح درد اشــــتیاق هرکسی کو دور ماند از اصل خویش بــاز جوید روزگار وصـل خویــش من به هـــر جمعیتــی نالان شــــــدم جفت بدحالان و خوش حالان شدم هـــر کسی از ظن خــود شد یار مـن از درون مـــن نجست اســـرار مــن سر مـن از ناله ی مــــن دور نــیست لیک چشم و گوش را آن نور نیست تن ز جان و جان ز تن مسـرور نیست لیک کس را دید جان دستور نیست آتشست این بانـگ نای و نیســت باد هــر که این آتــش ندارد نیــست باد آتش عشقـــست کانــدر نـــــی فتاد جــوشش عشقست کاندر مـــی فتاد نــی حریف هـــر که از یـــاری برید پــرده هایش پرده هـــای مـــا درید همچو نی زهری و تـــریاقی که دیـد همچو نی دمساز و مشتاقی که دیــد نـــی حـــدیث راه پر خون میــــکند قصــه هـای عشق مجنون میـــــکند محرم این هوش جز بیهوش نیـــست مر زبان را مشتری جز گــوش نیست در غــــــم ما روزها بیـــگانه شــــد روزهــــا با ســــوزها هــــمراه شـد روزها گـر رفت گو رو باک نیـست تو بمان ای آنکه چون تو پاک نیست هــر که جز ماهی ز آبش سیـــر شد هر که بی روزیست روزش دیر شــد در نــیابد حـــــال پخته هیچ خـــام پـس ســخن کوتــاه بایـد والســـلام بـــند بگــسل باش آزاد ای پـــــسر چنــد باشــی بــند سیــم و بنــــد زر گر بریزی بحر را در کــــــــوزه ای چنــد گنجـد قسمــت یــک روزه ای |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 20 اردیبهشت1389ساعت 19:29 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
ترانه ای جاودانه از : زنده ياد نور محمد طالبي
آه تِلار او تا زانوئه / ته گره تو امشو بِرو امشو خنه چَل شوئه / ته گره تو امشو بِرو امه سره کوچه دِلوئه/ ته گره تو امشو برو گتِ کلِک نشونوئه / ته گره تو امشو برو سگ نالِون دوسوهه/ ته گره تو امشو برو لمپای نفت تا نصف شوئه / ته گره تو امشو برو امشوی شو مهتابه شوئه/ ته گره تو امشو برو اَمه پلا آبکش بزوئه/ ته گره تو امشو برو کِرسی تش گِل بزوئه / ته گره تو امشو برو کِچک برار مرگ خوئه / ته گره تو امشو برو گت برار مَله شوئه/ ته گره تو امشو برو پیره اِطاق بالاخنوئه/ ته گره تو امشو برو مه گَت مار سخت اشنوه / ته گره تو امشو برو اون کنار خس ته نومزوئه / ته گره تو امشو برو * لطفا ترجمه -خط به خط - و تحلیل تان از پیام این شعر را بنویسید .
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 29 آبان1388ساعت 7:20 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
شعر از قاسمعلی ايران منش برای شونيشت ۱:
برو شونيشت ، شه دله مه ور هاده
برو بوريم سي تِك ره سر بزنيم
ديگه دل ، سنگ بهيه ، نرم نوونه
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 26 بهمن1387ساعت 6:46 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
مِه جانِ دیار
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 23 بهمن1387ساعت 23:31 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
..."طالبا" از تصنيفهاي مازندراني است و اين ملودي با اشعار "سيتي گلين نساء"(خواهر طالب) اجرا ميشود. طالب داستان زندگي شخصي است كه مورد بيمهري نامادري قرار گرفته و در نهايت توسط دارويي كه در غذايش ريخته بود بيهوش و به هنديها فروخته ميشود و بالاخره درغربت ميميرد. كوه كوتر بيما دار غارغاري لعنت خدا برخرده ماداري . . . و اين داستان بسياري از دلدادگان است كه حكايت طالب نيز بر آنها رفته است و شايد اگر درون خودت را بجويي مي بيني كه تو هم يكي از دلباخته شعر طالب هستي . درست گفتم ؟
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 10 بهمن1387ساعت 14:46 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
ارسالی از : هرکسی میتونه باشه ام!!!
اینم یه شعر محلی از طرف من به وبلاگ شما! نه به وبلاگ خودمون . مِن شِه مارِ بِلارِه تِه دستِ هيمهُ رَسِن بَوِردِه تِه قدِّ نِشاءُ خَرمِن بَوِردِه لالالالا خَسته تنِ بِلارِه شِه مارِ بوي پيرهَنِ بِلارِه مِسِّه لالا خوندِستي تا صِواحي مِسّه داشتي آرزوءِ بِلارِه ته دوش مَشتِ هيمه مِن تِه بِلارِه تِه دست پِرِ پينه مِن تِه بِلارِه لالا چِشْ مَشتِ عَصريه بِلارِه تِه مِه دِنيايِ خِشيه بِلارِه اگه دِنياي خِشي مِه بَووشه جان مارِ گَرمِ كَشه نَوونه |
|
+ نوشته شده در
جمعه 4 بهمن1387ساعت 16:5 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
ارسالي از : ما مي توانيم
اَندهِ دار وَاش هِدامِه شِه گِلاره دار چِل و چُو بَورده مِه قِواره اِسا کِه بُورده شير دَکِفه مِه پِلاره خَور بِمو وِرگ بَزو مِه گِلار ه |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 3 بهمن1387ساعت 0:26 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
اَشون هِنيشتبيمه مِن كاتيِ تِك بي صاعِب كاتيا وِِِه كِرده چِكچِك
اَنده هِنيشتمه ماه بِمو سي تِك بهار كَله شُو نَزومِه خو چِك |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 29 دی1387ساعت 22:17 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
اِتاق چاردري پِرده به پِرده مِن و تِه هِنيشيم هر دِه به هر دِه اَنده هِنيشيم اِفتاب بَگرده تِموم دِشمنون دل بَتركه ترجمه : (در اتاق مهماني كه چهار در دارد / من وتو با هم و در كنار هم بنشينيم آنقدر با هم باشيم تا آفتاب طلوع كند / و دل همه ي حسودان بشكند ) |
|
+ نوشته شده در
شنبه 21 دی1387ساعت 22:56 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
اِفتاب گيسه ره نَرو بَشُورم / ماهِ خسه چِش ره خِرو بَشُورم هُوژبرِ سنگِر ره پَرو بَشُورم / شه دل غم ره ارفع كوه بَشُورم ترجمه : ( گيسه آفتاب را در قله نَرو بشويم و چشم خسته ماه را در قله خِرو بشويم سنگر هوژبر را با آب چشمه پرو بشويم و غم دل خود را در قله ارفع كوه بشويم ) |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 19 دی1387ساعت 23:34 توسط / ق / ایران منش / مدیر مسئول و سردبیر |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
"اساس" زادگاه من است . برای حضور در دنیای مجازی " وبلاگ اساس" را ايجاد نموده ام ، و این حداقل کاری بود که برای "اساس" از دستم بر می آمد . کهنسالان محل چه مرد و چه زن منابع و ذخیره هایی هستند که ضمن آرزوی سلامتی برای آنان ، پیشنهاد می کنم جوانان زمان را غنیمت شمرده و داشته ها ی نهفته در دل شان را به فردا نسپارید که پشیمانی را سودی نیست . و دو بیتی ای برای دل: برو بوريم سي تِك ره سر بزنيم شه دل ِحرف ِ ركاب سر بزنيم كارم ِ نوم ره بيريم نِكارم ! تل سِه خاطر ، شِه سر بزنيم اهل نقدم به هر شکل ممکن . _________قاسمعلی ايران منش آدرس روستا : سوادکوه ، پل سفید ، اساس ايميل :iranmanesh.ghasem@yahoo.com شماره تماس : 0912.159.4674 |
| برچسبها |
|
اساس (2) سی تک (2) |
|
RSS
|
تِه آخِرْ گَنْدِمِ قُوشِه نَبوني 
